Arnold Dooyeweerd▶
Studenten steken het meeste op van met elkaar spelen
Deel deze video op de huidige startpositie op social media.

Facebook Twitter Google+

Biografie

Arnold Dooyeweerd (Amsterdam, 31 juli 1946) dankt zijn reputatie in de Nederlandse jazz en geïmproviseerde muziek vooral aan de wekelijkse workshop die hij sinds 1974 in het Amsterdamse Bimhuis leidt. 'Meer dan 1000 muzikanten heeft Dooyeweerd in zijn workshopjaren voorbij zien trekken. Sommigen bleven maar een week of wat, anderen waren na vele seizoenen nog niet uitgeleerd' (Erik van den Berg in de Volkskrant). Ook geeft hij les op het Sweelinck Conservatorium in de hoofdstad, waar hij vele goede jonge musici begeleidt naar de muziekpraktijk. Zelf duikt hij vaak op als sideman in groepen van generatiegenoten (zoals Willem van Manen, Dick de Graaf en Martin van Duynhoven), maar ook bij jonge muzikanten, zoals trompettist Eric Vloeimans, gitarist Anton Goudsmit en saxofonist Jasper Blom.

1965 - 1970

Nog voor zijn studie aan het Amsterdams Conservatorium begint Arnold Dooyeweerd een eigen trio, waarmee hij in 1965 het Amsterdamse FAMOS Jazzconcours wint. Tijdens zijn studie gaat hij deel uitmaken van het kwartet van saxofonist Joop van Enkhuizen (1966-'68) en het kwintet van pianist Jan Rath (1968-'70). Hij speelt tussen 1968 en 1988 geregeld met Amerikanen op tournee, zoals Ben Webster, Dexter Gordon, Don Byas, Johnny Griffin, Art Taylor, Kenny Drew, Chet Baker, Jimmy en Doug Raney, en J.R. Monterose. Ook heeft hij een vaste gig in The Birdsclub in Amsterdam met het Tom Meyer-trio, met drummer Max Bolleman en vele gasten, onder wie Tom Jones en Yoko Ono.

1972

Arnold Dooyeweerd is de bassist van de groep Banten, die verder bestaat uit pianist Rob van den Broeck, cellist Ernst Reijseger, drummer Jurre Haanstra en zangeres Hennie Vonk. Op het BASF-label verschijnt een titelloze LP van de groep.

1973

In de middelgrote groep van Boy Edgar, Boy Edgar's Sound, is Dooyeweerd de bassist. Het elftal neemt in de zomer van 1973 de LP Live in Shaffy op, die verschijnt op het White Elephant-label.

1974 - 1975

In het pas geopende Bimhuis in Amsterdam gaat Arnold Dooyeweerd een workshop leiden, met als doel (vooral) jonge muzikanten al spelende te leren hoe het samenspelen in improvisaties werkt. Dooyeweerd begint de workshop omdat van alle kwaliteiten in de geïmproviseerde muziek het samenspelen in zijn oren het minst ontwikkeld was. 'Dat vind ik nog steeds. Niet alleen als luisteraar, maar ook als ik zelf met andere muzikanten op het podium sta. Iedere muzikant zendt op zijn eigen frequentie uit en hoopt maar dat een ander het oppikt. In de workshop willen wij nu juist onderzoeken of het niet mogelijk is de frequentie van de ander te ontdekken' (uit het interview met Erik van den Berg). Later gaat hij ook op andere locaties in heel Nederland workshops geven, vaak in samenwerking met de stichting SWING.. Onder de naam Leen Brededuif Kwartet organiseert Dooyeweerd een vrije improvisatiegroep met saxofonist Theo Loevendie, pianist Misha Mengelberg en drummer Martin van Duynhoven.

1977

In het kwartet van Theo Loevendie (met tenorist Hans Dulfer en drummer Martin van Duynhoven) neemt Arnold Dooyeweerd geregeld de plaats in van zijn druk bezette collega Arjen Gorter.

1978

Het Sweelinck Conservatorium in Amsterdam stelt Dooyeweerd aan als docent hoofdvak Contrabas (Jazz & Improvisatiemuziek) en ensembles.

1980 - 1982

Samen met pianist Peter Schön en drummer John Engels speelt hij in het kwartet van saxofonist Fred Leeflang. In 1981 maakt de groep voor het VARAJazz-label de plaat Zwingen, Mannen! Ook treedt hij toe tot de groep List van saxofoniste Vera Vingerhoeds (waarin verder saxofonist Peter Barkema, trombonist Mark Timmer en drummer Martin van Duynhoven spelen). Samen met drummer Martin Bunjes start Dooyeweerd de groep Vijf, waarvan verder tenorist Rinus Groeneveld en de trombonisten Toon van Ulsen en Joep Maessen deel uitmaken.

1983 - 1985

De Grieks-Utrechtse slagwerker Nikos Tsilogiannis vraagt Dooyeweerd als bassist in zijn nieuwe kwintet, dat verder bestaat uit trompettist Jeff Reynolds, saxofonist Dick de Graaf en pianist Albert van Veenendaal. Na Reynolds' overlijden wordt Gary Fienburg de trompettist. Saxofonist Tobias Delius komt de plek innemen van Dick de Graaf. Ook Theo Loevendie begint een nieuw kwintet, waarin Dooyeweerd acte de présence geeft. Saxofonist Ab Baars, trombonist Wolter Wierbos en drummer Martin van Duynhoven completeren de groep. Op het VARA Jazz-label verschijnt in 1985 een titelloze LP. De VARA geeft bassist Niko Langenhuijsen een compositieopdracht, die hij in de VARA-studio uitvoert met een speciaal sextet met trompettist Toon de Gouw, trombonist Willem van Manen, cellist Ernst Reijseger, bassist Arnold Dooyeweerd en een violist uit het Brabants Orkest, Bohuslav Zola. Zelf speelt Langenhuijsen bij deze gelegenheid geen bas, maar zijn eerste instrument, piano (en daarnaast synthesizer en melodica). Voor de LP, die de omroep op zijn eigen jazzlabel uitbrengt, ontvangt Langenhuijsen in 1985 een Edison.

1987

Arnold Dooyeweerd is de bassist in het septet van saxofonist Dick de Graaf, dat zowel routiniers als jong talent bevat. In deze samenstelling maakt de groep één CD, November (1989). Na drie jaar neemt Dooyeweerds leerling Egon Kracht zijn plek in het Dick de Graaf Septet in.

1990

De Amerikaanse, in Amsterdam wonende zangeres Peggy Larson begint in januari haar Peggy Larson Band, met trombonist Willem van Manen, pianist Albert van Veenendaal, drummer Martin van Duynhoven en Arnold Dooyeweerd. Het kwintet maakt één CD, Rood Haar. In de lente van 1990 bedenkt saxofonist Dick de Graaf een speciaal kwartet, met pianist Misha Mengelberg, bassist Arnold Dooyeweerd en drummer John Engels. De groep blijft één tournee lang bestaan. Dooyweerd vormt ook een eigen kwartet, met met gitarist Wiek Hijmans, saxofonist Tobias Delius en drummer Bart van Helsdingen.

1991

Saxofonist Frans Vermeerssen neemt Dooyeweerd op in zijn nieuwe Transatlantic Sextet, dat naast een derde Nederlander (drummer Pierre Courbois) drie Amerikanen in de bezetting telt: trompettist Herb Robertson, hoornist Alex Brofski en cellist Thomas Ulrich. Drummer Martin van Duynhoven vraagt de bassist voor zijn nonet Music & Drums. Van de groep verschijnen twee cassettes (live opgenomen in het Bimhuis), die in eigen beheer worden uitgegeven.

1992

De jonge trompettist Eric Vloeimans begint een eigen kwartet en vraagt Arnold Dooyeweerd als bassist. Verder maken gitarist Anton Goudsmit en drummer Pieter Bast deel uit van de groep. Hun debuut-CD, No Realistics, verschijnt op het Art in Jazz-label. Later volgen de albums First Floor (1996) en Bestiarium (1997), het laatste met de Duitse saxofonist Peter Weniger als gast. Het nieuwe kwintet Dooyeweerd's Profs doet van zich spreken, met Wiek Hijmans, trombonist Joost Buis, saxofonist Barend Middelhof en Bart van Helsdingen.

1993

Vote is de nieuwe groep van zangeres Sylvia de Hartog, die naast haar generatiegenoten saxofonist Lothar Ohlmeier, pianist Pieter Jan Cramer, gitarist Paul Pallesen en drummer Bart van Helsdingen kiest voor de ervaren bassist Arnold Dooyeweerd.

1995

Gitarist Anton Goudsmit, die Dooyeweerd kent van de groep van Vloeimans, maar die ook lessen bij hem volgt op het Amsterdamse Sweelinck Conservatorium, vraagt zijn docent als bassist in een eerste eigen kwartet, met saxofonist Yuri Honing en drummer Jos de Haas.

1996

Trombonist Willem van Manen ziet in Dooyeweerd de ideale opvolger voor Eric van der Westen als bassist van zijn Contraband. Hij is te horen op de CD Hittit, die in 1998 bij BVHaast verschijnt. In datzelfde jaar volgt zijn leerling Gerco Aerts hem op in het orkest.

1999

Met altsaxofoniste Esmée Olthuis en gitarist Anton Goudsmit vormt Dooyeweerd het collectieve trio Drumless Dog (het laatste deel van de groepsnaam bestaat uit de eerste letters van de achternamen van de muzikanten). Ze staan een energieke vrije muziek voor met sterke melodieën en stevige grooves. In 2001 komt van de groep een eerste CD uit, Temporary Music.

2003

Anton Goudsmit vraagt zijn leermeester opnieuw voor een kwartet, met saxofonist Efraim Trujillo en drummer Martijn Vink. Later komt Jeroen Vierdag de basplek innemen, en uiteindelijk gaat de groep The Ploctones heten.

2004

Met saxofonist Jasper Blom en drummer Flin van Hemmen begint Dooyeweerd een naamloos trio om geheel vrij te kunnen improviseren. Door de structurele manier van spelen ontstaan echter wel duidelijke vormen. De groep maakt zijn debuut tijdens de laatste avond in het oude Bimhuis in Amsterdam. Omdat Van Hemmen in de VS gaat wonen, neemt Michael Vatcher later diens plek achter het drumstel in.

2009 - 2011

Drumless Dog krijgt een vervolg met gitarist Wiek Hijmans op de plek van Anton Goudsmit. Het trio draagt simpelweg de namen van de drie muzikanten.

2012 - 2015

De formatie The Ploctones, met Jeroen Vierdag (bas), Martijn Vink (drums), Anton Goudsmit (gitaar) en Efraïm Trujillo (saxofoon), voert op het album Ploc (2013) onder meer Dooyeweerds compositie E.Z.T.O.N.A.V. uit. De bassist treedt regelmatig als duo op met Goudsmit. Op 7 oktober 2014 wordt in het Bimhuis gevierd dat Arnold Dooyeweerd al veertig jaar improvisatieworkshops geeft. Tijdens de jubileumeditie verwelkomt de contrabassist ervaren spelers, maar ook veelbelovende recente deelnemers. Hij verzorgt ook workshops buiten het Bimhuis zoals op het Conservatorium van Amsterdam. Dooyeweerd maakt samen met pianist Rembrandt Frerichs en drummer Pieter Bast deel uit van de band van gitarist Marnix Busstra. De bassist is te horen op eerste album Sync Dreams (2014) en speelt mee op Busstra’s soloalbum Firm Fragile Fun (2015). De band gaat in april 2016 op tournee door India.

2016

Een van de optredens van Arnold Dooyeweerd in 2016 is een eenmalig concert in februari samen met drummer John Engels en gitarist Ernezt Kuijpers in het gebouw van het hedendaags kunstplatform Bradwolff Projects in Amsterdam-Oost. Met saxofonist Frank Stolwijk speelt hij in maart als gelegenheidsduo Stol & Dooy op het Jazzfestival Alkmaar. Dit jaar staan ook optredens gepland met het Greetje Bijma Kwintet. Het programma New Tales Of A Voice is een vervolg op de in 1991 verschenen cd Tales Of A Voice.

Bedankt

Deze pagina is mede mogelijk gemaakt met de bijdragen van Bimhuis, De Volkskrant, Frans Schellekens, Het Parool & Trouw.

Discografie

Banten - Banten

Toon alles


Beelden uit het archief


Onder andere met hem gespeeld op Fred Leeflang’s elpee ‘Zwingen mannen’, altijd veel plezier mee gehad. Hij heeft een goeie timing -en daar gaat om in een ritmesectie! Net als in een huwelijk!

John Engels

drummer


Twitter met hashtag #arnolddooyeweerd