Eric van der Westen▶
Bebop is mijn taal niet
Deel deze video op de huidige startpositie op social media.

Facebook Twitter Google+

Biografie

Eric van der Westen (Zierikzee, 29 augustus 1963) is sinds meer dan twintig jaar veelzijdig actief als bassist, bandleider en organisator. Ook componeert hij voor alle groepen waarin hij speelt. Hij begint met het bespelen van gitaar en basgitaar in hardrock- en new wave-bands, maar stapt op twintigjarige leeftijd over naar hedendaagse jazz en contrabas. Hij gaat naar het Sweelinck Conservatorium in Amsterdam en studeert in mei 1990 af. Zijn oeuvre is in drie periodes te verdelen. De eerste bevat zijn composities tot circa 1993: muziek waarin hij binnen de verworvenheden van de free jazz de harmonie opzoekt, de ideale klank. Vervolgens de periode 1994-2002, waarin hij zijn 'Zuid-Afrikaanse' composities schrijft, met de slepende spanning die je ook in de Zuid-Afrikaanse jazz terug hoort. Ten slotte de 21ste eeuw met composities die steeds meer met behulp van elektronica en samples worden vervaardigd. Van der Westen heeft sinds 1996 een eigen opnamestudio. Zijn label EWM bestaat sinds 1998 en de Stichting EWM sinds 2004. Ook houdt hij zich zakelijk bezig met verschillende artistieke initiatieven. Zo wordt hij in 2009 directeur van het Muzieklab Brabant.

1982 - 1986

Van der Westen krijgt op de muziekschool les van de Amerikaanse drummer Steve Clover die hem inwijdt in de jazz. De bassist richt in 1986 de Stressband op, die bestaat tot 1988. Dan begint hij zijn vrije jazzgroep The Apital Company. De naam is een afkorting van het Engelse motto: The Art of Playing Is The Art of Listening. De groep bestaat uit Sjoerd Rolsma (sopraan-, alt- en tenorsax), Paul de Leest (tenorsax en klarinet), Eric van der Westen (bas) en Pieter Bast (drums). De band voelt zich onder meer geïnspireerd door Ornette Coleman, David Murray, Dave Holland en Kenny Wheeler. Voor deze groep componeert Van der Westen het overgrote deel van de stukken.

1989

Hij wordt de bassist van het Paul van Kemenade-kwintet, tot 2003. Binnen deze groep levert hij een enkele compositie. Van 1989 tot 1997 speelt hij tevens in Willem van Manens Contraband, die elk najaar en winter op tournee gaat.

1990

Vanaf 1990 oriënteert Eric van der Westen zich op etnische muziek. In 1992 brengt hij zijn octet-album Working Dreamer uit bij BVHaast. Hij realiseert voortdurend projecten met eigen formaties, vanaf 1996 onder de namen Quadrant en Quadrant Extended. Daarnaast is hij bassist in vele groepen. Hij krijgt geregeld compositie-opdrachten, bijvoorbeeld in 1992 voor de Jazzmarathon in Groningen. Het resultaat is Music for Double Orchestra.

1993

Van der Westen gaat deel uitmaken van diverse formaties en projecten van Jasper van 't Hof, zoals diens zijn kwartet en Hot Lips. Het blad Jazznu schrijft daarover: 'In het hele repertoire is een belangrijke rol weggelegd voor bassist Eric van der Westen. Hij gebruikt geen overdreven technische hoogstandjes maar bezit de gave om zijn bas te laten zingen. Daarmee realiseert hij een warm klankkleed dat elke muzikale sfeer moeiteloos kan dragen.' Sinds midden jaren tachtig is Van der Westen betrokken bij de Anti-apartheids beweging in Nederland. Vandaar dat hij zich sterk verbonden voelt met Zuid-Afrika. In 1993 gaat hij voor het eerst met het Jasper van't Hof /Kenny Wheeler Quintet naar dat land. Daarna organiseert hij in 1994 een toer voor het Paul van Kemenade-kwintet naar Zuid Afrika, en hij keert geregeld naar dit land terug. Hij gaat periodiek samenspelen met de Zimbabweaanse gitarist Louis Mhlanga. Samen nemen ze in oktober 1998 de CD Song For Nomsa op met Zuid-Afrikaanse songs. In 2003 wordt hun CD Keeping the Dream gepresenteerd, met als gast gitarist Habib Koité. In februari 2008 volgt de CD Tiri Vaviri.

1996

Hij brengt geregeld CD's uit van zijn groep Quadrant, bestaande uit een kern van vier musici, die naar behoefte wordt uitgebreid. De naam van de groep varieert rond Quadrant, Eric van der Westen en Extended. Sinds de CD The Divine Cockeyed Glimpse heet de groep EW's QXTD. De composities op deze CD's worden aanvankelijk beïnvloed door zijn muzikale ervaringen en inspiratie tijdens zijn reizen naar Zuid-Afrika: 'Van der Westen is op zijn best in zijn voorliefde voor slepende, bijna tot stilstand komende stukken, waarbij opvalt dat hij enkele sterke thema's heeft bedacht.' Op zijn laatste CD's wordt veel gebruik gemaakt van synthesizers. Met behulp van samples, elektronische en akoestische muziek brengt hij meerdere lagen aan. De akoestische muziek en de elektronisch beïnvloede muziek strijden daarbij voortdurend om de voorrang.

1999

Van der Westen voert met zijn eerste Quadrant Extended-groep (een small big band) een project uit onder de naam Me, Myself and I - Looking At The Music Of Charles Mingus. Voor dit project heeft hij zeven componisten in Nederland compositieopdrachten gegeven met als uitgangspunt: neem een compositie van Mingus en laat jouw visie zien van de invloed van Charles Mingus op jouw werk en vice versa. De zeven zijn: Roderik de Man, Martin Fondse, Jacques Palinckx, David Dramm, Chiel Meijering, Andries van Rossem en Paul Termos. Zelf levert Van der Westen ook enkele composities.

2001 - 2009

In de 21ste eeuw is Eric van der Westen ook zakenman in muziek geworden. Dat houdt in: het runnen van projecten, met muzikanten spelen, zangeressen begeleiden, jonge musici stimuleren, managementfuncties bekleden, zijn eigen muzikale kennis uitbreiden en met zijn (Extended) Quadrant optreden en opnemen. In 2004 is hij gastprogrammeur van het Festival Jazz International Rotterdam. Hij oriënteert zich steeds sterker op Turkse en Oost-Afrikaanse muziek. Hij speelt projectmatig mee bij zangeressen (zoals de Ethiopische Minyeshu) en in allerlei groepen. Hij vormt E-Quad, een producers-trio dat uitmondt in een groep die tot 2009 onder meer twee grote tournees door Zuid-Afrika maakt en zich beweegt op de grens van alternatieve elektronische popmuziek en jazz. Hij schrijft geregeld muziek voor specifieke doeleinden zoals dansvoorstellingen, kunstprojecten en films. Onder meer samen met kunstenaar Rob Moonen (de serie Nieuwe Brabanders) en met Jack Timmermans, Bert Vogels en Koen Delaere (Eyeing: P.P., een project over het leven en werk van Pablo Picasso). Ook staat Van der Westen aan de basis van het Brabants Ensemble voor Avontuurlijke Muziek, een multi-disciplinaire formatie. De groep toert in 2009 en 2010 met singer-songwriter Daniel Johnston door heel Europa.

2010 - 2011

De bassist wordt door de succesvolle Turkse popzangeres Sezen Aksu uitgenodigd om toe te treden tot de bezetting van haar akoestische band. Aksu zingt chansons en popliedjes met Turkse invloeden en verkoopt daarmee wereldwijd meer dan 40 miljoen platen. Wereldtournees met Sezen Aksu brengen Eric van der Westen door de jaren heen onder meer in de Royal Albert Hall in Londen, Carnegie Hall in New York, de Kölner Philharmonie, Cirkus in Stockholm en grote openluchtarena’s.

2012 - 2014

Van der Westen maakt deel uit van de Ilja Reijngoud Group. Dit kwartet neemt het album Around The World op met Elizabeth Simonian. De aan het Rotterdamse Codarts afgestudeerde zangeres is geboren in Cyprus als kind van een Zweeds/Noorse moeder en een Armeense vader. De cd bevat een mix van Griekse en Armeense traditionele muziek met Scandinavische jazz. A Traveller’s Tale is het duo Eric van der Westen en Aron Raams. De bassist en gitarist spelen vanaf 2012 samen een akoestische set waarbij ze zich laten inspireren door jazz, blues, country en rock uit de jaren zeventig. Na een eerste album, over het fictieve leven van Alvin uit Gold Hill, Colorado, wordt A Traveller’s Tale in 2014 een trio na de komst van trompettist Angelo Verploegen. Eric van der Westen speelt ook in het Martin Fondse Orchestra. Een van de projecten van deze formatie is de samenwerking met de Braziliaanse popster Lenine. De bassist gaat in oktober 2013 mee met het MFO voor een reeks concerten in Brazilië. Door zijn werk in Turkije ontmoet de bassist veel inspirerende Turkse muzikanten. Samen met kemençhe-speler Derya Türkan combineert hij in EW’s Secret Life Ensemble westerse en Turkse invloeden. Het ensemble bestaat verder uit de Amerikaanse percussionist Jarrod Cagwin, vibrandoneonspeler Martin Fondse, gitarist Bram Stadhouders en de Turks/Nederlandse blazer Mete Erker. Een eerste, bescheiden tournee vindt plaats in november 2013.

2015 - 2016

Met EW’s Private Time Machine (PTM) speelt Eric van der Westen ‘riff oriented groove music’, oftewel een mengsel van zware rockriffs, soulvolle ritmes en jazzsolo’s. De eerste bezetting van het ensemble bestaat uit gitarist Aron Raams en drummer Marc Schenk, later aangevuld met tenorsaxofonist Guido Nijs en vanaf 2016 met toetsenist Erwin Hoorweg. Van der Westen speelt zelf elektrische contrabas en basgitaar. Het kwintet krijgt op verschillende avonden in de Tilburgse club Paradox de gelegenheid om te experimenteren en muzikanten toe te voegen. PTM groeit uit tot een groot ensemble met blazers Efe Erdem (trombone), Koen Smits (trompet), Donald Simoen (altsaxofoon) en Joël Botma (trompet), extra drummer Dirk Peter Kölsch, dichter Jimmy Rage, zangeres Kim Hoorweg en Martin Fondse op vibrandoneon. Kim Hoorweg zingt ook in twee nummers op het tweede album J.J. (mei 2016) van A Traveller’s Tale. Naast internationale tournees met Sezen Aksu treedt Eric van der Westen in deze periode op met onder meer het project Near East Up North van Martin Fondse en saxofonist Mete Erker (najaar 2015).

Bedankt

Deze pagina is mede mogelijk gemaakt met de bijdragen van BN / De Stem, C.H. Waagenaar, NRC Handelsblad, Noordhollands Dagblad & de Volkskrant.

Live

di 1 nov - Eric Tries Out! – Eric van der Westen

Toon alles


Discografie

Eric van der Westen's Quadrant - Diepkloof And Other Songs From The Book

Toon alles


Beelden uit het archief


Twitter met hashtag #ericvanderwesten